Benchmarking w zarządzaniu

Benchmarking: definicja i metodologia

Benchmarking, pochodzący z języka angielskiego, oznacza punkt orientacyjny geodety, używany jako punkt odniesienia. W kontekście zarządzania, oznacza to porównywanie się z najlepszymi, dążenie do dorównania im, oraz uczenie się od konkurentów. Początki benchmarkingu datuje się na 1979r. w firmie Rank Xerox, która używała tej metody w celu odzyskania swojej pozycji rynkowej.

Jednym z autorów licznych definicji benchmarkingu jest Z. Martyniak. Według niego benchmarking to między innymi uczenie się od najlepszych poprzez porównywanie, poszukiwanie najefektywniejszych metod, a także ciągła ocena produktów, usług i metod danego przedsiębiorstwa.

Rodzaje benchmarkingu obejmują produktowy, funkcjonalny, procesowy, organizacyjny i strategiczny. Inny podział wyodrębnia benchmarking wewnętrzny, konkurencyjny i funkcjonalny ogólny.

Benchmarking to proces doskonalenia efektywności własnej organizacji przez identyfikowanie, analizowanie i wdrażanie najlepszych praktyk. Wymaga to skromności, mądrości i nieustannego dążenia do ulepszenia.

W literaturze istnieje wiele różnych podejść do metodologii benchmarkingu. Karlöf i Östblom proponują pięcioetapową procedurę, podczas gdy Balm przedstawia 15 etapów grupowanych w pięć faz. Innym podejściem jest pięciokrokowa procedura Roberta C. Campa.

Renault, na przykład, stosuje następującą metodologię benchmarkingu:

1. Wybór procesu do benchmarkingu.
2. Zrozumienie i opisanie istniejącego procesu.
3. Utworzenie zespołu do realizacji danego procesu.
4. Wybór partnera do porównań.
5. Opracowanie i wysłanie kwestionariusza do potencjalnych partnerów.
6. Odwiedzenie partnera.
7. Weryfikacja osiągniętych wyników.
8. Analiza różnic i ustalenie celów.
9. Informowanie o wynikach i uzyskanie ich akceptacji.
10. Rozpoczęcie prac nad wdrożeniem nowych rozwiązań.

Kluby benchmarkingu, takie jak The Council on Benchmarking, International Benchmarking Clearinghouse, czy Benchmarking Club de Paris, powstały, aby ułatwić wymianę doświadczeń i poznawanie najefektywniejszych praktyk.

Pomimo swoich zalet, benchmarking ma pewne ograniczenia, takie jak trudności w dostępie do danych, koszty, a także etyczne i prawne ograniczenia. Niemniej jednak, jest to proces ciągły i należy go stale odnawiać.